Shayenne
Moeder van drie, RBVR® geboortecoach
en oprichter van Woments.
En vooral iemand die vindt dat elke vrouw het verdient om veel beter voorbereid het moederschap in te gaan.
Want eerlijk? Zodra we weten dat we zwanger zijn besteden we vaak maanden aan de babykamer, het uitzoeken van de beste kinderwagen en überhaupt aan die hele babyuitzet lijst. Maar op de bevalling en alles wat daarna komt, bereiden we ons vaak veel minder goed voor.
Door mijn drie totaal verschillende bevallingen en compleet verschillende postpartumperiodes heb ik zelf ervaren hoeveel verschil een goede voorbereiding maakt.
Niet alleen op de bevalling, maar juist ook op die weken en maanden daarna.
Mijn verhaal
"Hoe dan?!"
Dat was zonder twijfel de vraag die het vaakst door mijn hoofd ging toen ik voor het eerst zwanger was.
Ik had totaal geen idee wat me te wachten stond. Sterker nog, ik was ervan overtuigd dat bevallen voor mij een drama zou worden.
Ik had mijzelf verteld dat ik een lage pijngrens had en zodra ik ook maar een beetje bloed zag, lag ik zowat direct tegen de vlakte. Dat beloofde weinig goeds, dacht ik.
Tegelijkertijd had ik ook een ander voorbeeld.
Mijn moeder vertelde altijd vol enthousiasme over haar thuisbevalling van mij. Dus ergens dacht ik ook: als zij dat kan… misschien kan ik dat ook.
Dat kleine sprankje vertrouwen zorgde ervoor dat ik me ging verdiepen in geboorte. Mijn man en ik volgden samen een hypnobirthingcursus en langzaam maakte de onzekerheid plaats voor vertrouwen.
Waar we aan het begin van de zwangerschap nog overtuigd waren dat een ziekenhuis de enige veilige optie was, wilden we vlak voor de bevalling niets liever dan thuis bevallen. In bad.
En dat is precies hoe onze dochter werd geboren.
Ik keek met ontzettend veel trots terug op die bevalling. En zonder dat ik het toen doorhad, werd daar het eerste zaadje geplant voor wat jaren later mijn werk zou worden.
Tot mijn tweede bevalling alles op z’n kop zette...
Ons zoontje besloot een maand te vroeg geboren te worden en daardoor beviel ik onverwachts in het ziekenhuis.
Van het voorbereiden op wederom een thuisbevalling, belandde ik van de ene op de andere dag in een medische bevalling. Een situatie waar ik me totaal niet op had voorbereid.
En dus deed ik wat zóveel vrouwen doen. Ik liet het op mij afkomen.
Ik vertrouwde volledig op de mensen om me heen, terwijl ik zelf eigenlijk geen idee had welke keuzes er waren of wat er allemaal gebeurde.
Achteraf dacht ik niet: wat balen van die thuisbevalling! Ik dacht vooral: had ik me hier ook maar op voorbereid.
Want een goede voorbereiding gaat niet alleen over je ideale bevalling. Juist als het anders loopt, wil je weten wat er gebeurt, welke opties je hebt en hoe je de regie zoveel mogelijk bij jezelf houdt.
En dat besef is mij sindsdien altijd bijgebleven.
Mijn kennismaking met het moederschap
De eerste twee weken nadat onze dochter was geboren, was ik echt een soort high van de adrenaline.
De bevalling was helemaal gegaan hoe ik het hoopte, ik voelde me na een paar dagen alweer helemaal het vrouwtje en ik kon niet wachten tot ze weer op haar geboortegewicht was, zodat ik buiten met haar in die spiksplinternieuwe kinderwagen kon gaan paraderen.
Maar twee weken later kwam de man met de hamer en overviel alles mij volledig. Mijn bevalling was dan wel prachtig, maar de periode daarna vond ik een stuk ingewikkelder.
De borstvoeding verliep stroef waardoor onze dochter slecht sliep en overdag niet wilde slapen. Ik had totaal geen idee wat ik aan het doen was en wat ík ikzelf eigenlijk nodig had? Geen idee.
Mijn man en ik hadden nergens over nagedacht. Niet over voeding in de eerste weken, niet over visite, of hulp. Niets.
En ik weet nog goed dat ik dacht: Waarom vertelt niemand je dit?
Pas toen ik voor de derde keer zwanger was, wist ik: dit keer wil ik het anders doen.
Na mijn tweede bevalling, die plots een maand te vroeg begon, had ik mij ook niet echt voorbereid op het stuk daarna. Er liep immers al een peuter van bijna 2 rond, dus echt rusten? Dat zag ik toch niet gebeuren.
Maar tijdens de zwangerschap van onze derde wist ik, dit moet anders. Ik bereidde me niet alleen voor op de bevalling, maar juist ook op de periode daarna.
Van de 5/5/5 methode tot aan mealpreppen en een kraamplan wie wanneer kon komen helpen met de oudste twee kindjes, koken of een beetje huishouden.
Deze start zou bewust in het teken van rust staan, niet alleen voor de baby, maar ook voor mij en mijn herstel. En dat lukte.
Na wederom een prachtige bevalling, had ik ook een prachtige kraamtijd en kon ik mijn eindelijk ècht overgeven aan mijn herstel en het hechten met mijn kindje.
mom . women . moments
Woments ontstond op een moment waarop ik zelf opnieuw moest beginnen.
Na mijn tweede zwangerschap kwam ik terecht in een werksituatie die uiteindelijk eindigde in een burn-out.
Achteraf voelde dat als een gedwongen pauze. Want voor het eerst stelde ik mezelf de vraag: waar krijg ik nu écht energie van?
Het antwoord kwam verrassend snel. Namelijk iets bijdragen en iets betekenen voor andere vrouwen, voor moeders (to be).
En daar kwam toen de opleiding tot RBVR®-geboortecoach voorbij. Vanaf dat moment voelde alsof alles op zijn plek viel.
In eerste instantie wilde ik mij enkel focussen op het helpen van vrouwen om met vertrouwen te bevallen.
Maar hoe langer ik hiermee bezig ben, hoe sterker ik voel dat mijn missie eigenlijk veel groter is.
Een fijne bevalling is ontzettend waardevol. Maar een zachte landing in het moederschap is minstens zo belangrijk.
En dus kan je hier binnenkort ook terecht voor alles rondom de voorbereiding op het moeder- & ouderschap.
Mijn grootste wens?
Dat jij straks niet alleen terugkijkt op een bevalling waarvan je denkt: I did this!
Maar ook op de eerste periode als moeder met het gevoel dat je gedragen werd, wist waar je aan toe was en de ruimte had om in alle rust in je nieuwe rol te groeien.
Want er wordt niet alleen een baby geboren, maar ook een moeder.
